smtmabtahi

کتاب پینه دوز و شاه عباس نسبت به کتاب قبلی انتخاب بسیار خوبی بود برای خواندن و بحث کردن در جلسه محفل انس و لازم است در همین جا از دایی محمد بابت این انتخاب خوبشان تشکر کنم. جدای از متن روان و آموزنده داستان، کتاب از جنبه دیگری نیز جالب توجه است. نویسنده این کتاب، جناب آقای دکتر محمد حسین پاپلی یزدی که اولین ایرانی دارنده جایزه انجمن جغرافیای فرانسه بوده و سابقه تدریس در دانشگاه سوربن پاریس، فردوسی مشهد، تربیت مدرس تهران  تهران را دارد، با این انگیزه که هر ایرانی با توجه به توانایی های خود باید برای زلزله زدگان بم کاری کند، این کتاب را نوشته و عواید آن را به زلزله زدگان هدیه کرده است و این نیز درسی دیگری است که نویسنده کتاب به ما می دهد. قصد دایی محمد هم از اهداء کتاب به هر یک از اعضاء خانواده این بود که هر یک از ما سهمی در کمک به زلزله زدگان بم داشته باشیم.

تصمیم دارم این داستان را به داستانی برای فکر کردن تبدیل کنم. ابتدا بخشی از داستان را نقل و بعد سوالاتی را طرح می کنم و درباره آنها بحث می کنیم.

در جلسه خانوادگی که ماه گذشته در منزل آقاجان و مادرجان(خدای رحمتشان کند) برگزار شد، سوالی طرح و پاسخهای مختلفی به آن ارائه شد. به گمان من هم سوال سوال خوب و پرفایده ای بود و هم پاسخهایی که ارائه گشت، پاسخهای درخور تامل و دقت، از این روی تصمیم گرفتم سوال و پاسخهای ارائه شده را به سبک جدیدی تنظیم کرده و در سایت محفل انس قرار دهم.

سوال این بود که چه چیزی خوبی و بدی امور را مشخص می کند؟ هر یک از ما روی چه مبنایی و بر اساس چه ملاکی باید کارهایی را انجام دهیم و از کارهایی پرهیز کنیم؟ به گمان من این سوال، یک سوال صرفا فلسفی نیست که که تنها به کار بی کاران بیاید. بلکه سوالی است که نسل جوان و اندیشمندی که نه می خواهد همچون گذشتگان خود زندگی کند و نه دوست دارد که باری به هر جهت زندگی خود را پشت سر بگذارد، از خود، از نسل خود و از نسلهای پیشین خود می پرسد. گمان بنده بر این است که جوان امروز ما احساس می کند پاسخهای مختلفی که از اقشار مختلف جامعه می گیرد به کارش نمی آید و گاه بدون آنکه بداند چرا، نمی تواند آن جوابها را بپذیرد. جوان اندیشمند امروز ما می خواهد ریشه این اختلاف نظرها را پیدا کرده و ملاکی برای داوری میان این پاسخها بیابد و راه خود را از میان راههای متعددی که پیش روی اوست پیدا کند.

خلاصه گفتگوهای جلسه را در قالب گفتگوی نسل گذشته  و نسل جوان ارائه می کنم: