برخی ها خدمات برجسته این بانوی بسیار والامقام و مجاهدی را به فراموشی سپرده اند. به همین جهت، میتوان ایشان را مظلومه نام نهاد.
این بانوی بزرگوار، از جمله کسانی است که مصداق بارز کلام امیرالمؤمنین(ع) در نهج البلاغه هستند: لا تستَوحِشُوا فی طَریقِ الهُدی لِقِله أهلِه؛ اگر در مسیر هدایت، همراه کم داشتید، وحشت نکنید. خدیجه کبری(س) در آغاز کار در حمایت از پیغمبر(ص) تک و تنها بود اما به مصداق این کلام، وحشتی به خود راه نداد و تا آخر محکم ایستاد.
یکی از نشانه های مظلومیت این بانوی بزرگوار این است که تنها دوران مشقت بار زندگی پیغمبر اکرم(ص) در مکه را دیدند و زنده نماندند تا دوران عظمت پیغمبر(ص) را ببینند، زمانی را که اسلام تمام جزیره العرب را فرا گرفته و بانگ لا اله الا الله همه جا بلند بود.
خدیجه کبری(س) در همان ایام جوانی، آینده روشنی را در چهره پیغمبر(ص) مشاهده کردند.
پاک دامنی و عفاف او در عصر جاهلیت زبان زد خاص و عام بود
حضرت خدیجه(س) ام المؤمنین و سرور سیده زنان عالم در زمان خود بود.
او صاحب کمال، عاقل، جلیل القدر، پرهیزکار، سخاوتمند و از اهل بهشت است.
کسی که پیغمبر(ص) او را ستوده و بر دیگر زنانش برتری داده و او را بسیار بزرگ شمرده است.
او بهترین همنشین برای پیامبر بود.
حضرت خدیجه(س) پیش از همه، به نبوت پیامبر اکرم(ص) ایمان آورد و چنان به حضرت علاقه داشت که حاضر بود در راه او جان خود را فدا کند.
مخالفت قریش بر اطمینان او می افزود. ایمانش همچون کوه استوار بود.
زندگانی خدیجه کبری(س) واقعاً الگو برای همه زنان و مردان است. ایشان برای زنان و مردان، هر دو الگوست، چرا که خداوند در قرآن زن فرمون را الگویی برای هر کس که ایمان آورده است مثال می زند، زیرا وقتی همسر فرعون به موسی(ع) ایمان آورد، او را شکنجه کردند اما او تا آخر از ایمان به موسی(ع) دست بر نداشت.
حضرت مریم(س) نیز الگویی برای تمام مردان و زنان است و همچنین حضرت خدیجه که در دوران تنهایی اسلام و پیامبر(ص)، همه دار و ندارش را تقدیم پیامبر اسلام(ص) کرد و این درسی برای ماست که اگر روزی دشمنان، جامعه ما را در فشار و تحریم های گوناگون سیاسی و اقتصادی قرار دادند، ایستادگی کنیم.



کتاب بانوی اول، روایتی تاریخی داستانی از زندگانی ام المومنین، حضرت خدیجه(س)
اثر سید محمد تقی موحد ابطحی
کانال ایتایی بانوی اول:
https://eitaa.com/TheFirstLady